elif yüksel

diyecektim ki hazırım
vazgeçtim birden
yüzümün hayata yakışmadığı doğru
ölsemde,yakışmayacak
üstelik diyorum kendi kendime
eksik değil ki dağlara koşar gibi aşka isteğim
gücüm dersen yerinde
ve ferhad'ın külüngüne eş becerikli
sonuna kadar sabırla ve dirençle
ne kadar uzakta olsam da en yakın kalp sarayından
ne kadar da yokluğunla yaralı,yorgun
ne kadar da şiir böyle
umudunu bile korku tığıyla işlese de suyun üstüne
aklı gidip gidip gelse de çocuğumun
seni hatırlayınca kendimi unutup
kızgın bir kaya gibi yağmurun altında
için için eririm
artık git
ben ardından toprak olur gelirim..

Yaşamın insan öğüten çarkında ;
Hükümlü acılarımıza “HÜKÜMSÜZ” cümleler kuruyoruz…
Hangi kıvrımından dokunsak imlası kırılgan harflere
İmalar çatırdayarak düşüyor güncemize…
Ve ne yazsak ; çoğalıyor sırtımızda (mono)tonlarca ağırlığımız…
Çoğaldıkça direniyoruz…Direndikçe azız…
HÜKÜMSÜZ’üz ardışık acıların kuşatmasında…
Bazen bir damla aşk’tır gözlerimizden dökülen…
Zulme isyan bir şarkıdır bazen,yaşama dair haykırışlarımız…
Barışa ve özgürlüğe hasret bir çocuktur içimizdeki düşler,büyü(ye)meyen…
Şiire sığınırız yangın artığı yaşamımızla…
Yazdıkça (k)anarız acılarımızı…
Kanadıkça (y)azar kalemimiz…
HÜKÜMSÜZÜZ…

sana anlattıklarım neleri susuyor bir bilsen
ve anlatamadıklarım neleri söylüyor
boğazımı yırtarcasına susuyorum!
ya verilmekten yıpranan cevaplardayım
ya sorulmaktan solan sorularda..

Her nakaratta yeniden hatırlayacağın,cepleri boş bir gidiş bırakıyorum sana..Enkazı kaldırılmamış çocuk yüzümle..

umrumdan taşıyor zamansızlığın
ismin içimde titriyor,sesin sesime düşüyor;
ses veriyorum,
oysa sen en sağır yarasın yüreğimde..

hangi mevsimin yağmurunda ıslanırız bilmem.tek bildiğim yorgun düşmüş bir yazdan geriye bir sen kalırsın bir de ben..

sensiz geçen günlerin sayısı arttıkça duygu yığınlarının arasında kalakaldım..giden aslında sen değil benmişim..

taş olsan dile gelirdin
işte öyle sevmiştim
susacak kadar bile
yanımda değilmişsin
geç farkettim..

ayrılık ayının son haftası
günlerden bana ne
nereden aklıma geldiysen oraya git dedim gölgene
böylelikle girdin kalbime
mümkündür cennetten kovulacağım bu işin sonunda
yalnız seni sevdim bu dünyada
birtek seni sevdim bu fani dünyada..